تابم به جسم و آتش سوزان به جان مراست

سوزان و شعله خیز و توانسوز و بی امان

خوئی که گاه می شود آتشفشان مراست

هنگام خشم، کودک افعی گزیده ام

همچون بنای زلزله دیده،دقیقه ها

میلرزم و ز پرده دل می کشم غریو

از چشم من شراره جهد همچو اژدها