آنسان که بمب ،لرزه به شهری برافکند

بیچاره همسرم بکشد بانگ: « وا خدای!»

فریاد میکشم ز جگر همچو بانگ رعد

گوش سای، کر شود از نعره های من

لرزند شیشه ها ز طنین صدای من

آن لحظه، هر که بر رخ من بنگرد، ز بیم

فریاد می کشد که:بشر نیست ، اژدهاست