لرزند شیشه ها ز طنین صدای من

فریاد میکشم ز جگر همچو بانگ رعد

گوش سای، کر شود از نعره های من

آنسان که بمب ،لرزه به شهری برافکند

آن لحظه، هر که بر رخ من بنگرد، ز بیم

فریاد می کشد که:بشر نیست ، اژدهاست

فرزند من بدامن مادر برد پناه