آن لحظه، هر که بر رخ من بنگرد، ز بیم

گوش سای، کر شود از نعره های من

آنسان که بمب ،لرزه به شهری برافکند

لرزند شیشه ها ز طنین صدای من

فریاد می کشد که:بشر نیست ، اژدهاست

فرزند من بدامن مادر برد پناه

کای مادر ! این پدر نبود، او بلای ماست