پا می نهد فرشته رحمت بکوی من

در این نبرد که شود خسته دیو خشم

رو می کند سپاه نامت بسوی من

اهریمن غضب ، چو نهد روی در گریز

آنگاه می نشینم و شرمنده از گناه

سر میهنم به دامن خجلت ز کار خویش

خواهم به دستیاری چشمان اشکبار