بس مادران بخاک غریبی نشسته اند

اماچه سود؟دختر او،آرزوی او-

خفته است در درون یکی تیره گون مغاک

بس کودکان که رنگ یتیمی گرفته اند

بس شهرها که گور هزاران امید شد

شام سیاه غم بسر شهر خیمه زد

آه غریب غمزدگان شکسته دل-