ما باتو دوستیم

داغ دل ز نیست که غمناک خفته است

اما تو ای زمین

ای زادگاه ما!

زین پس شرار قهر به بنیاد ما مزن

ما را چنانکه رفت اسیر بلا مکن

این کلبه ها که خانه ی امید و آرزوست-