مگو فرزند ... جانم ، دخترم، امید دلبندم

بسی بیرنگ می بینم.

به پشت میله های سرد، چشمت گریه آلود است

در آغوش تو می بینم سر فرزند را بر شانه ات غمناک

تو تنها، دخترم تنها

چو می آئی به دیدارم

نگاهت مات و لب خاموش