تو تنها، دخترم تنها

به پشت میله های سرد، چشمت گریه آلود است

در آغوش تو می بینم سر فرزند را بر شانه ات غمناک

مگو فرزند ... جانم ، دخترم، امید دلبندم

چو می آئی به دیدارم

نگاهت مات و لب خاموش

نمیخوانی ز چشمانم