مرا برید و خون آمد غزل پرخون برون آمد

نمی گویی کجا بودی که جان بی تو نزار آمد

شهم گوید در این دشتم تو پنداری که گم گشتم

نمی دانی که صبر من غلاف ذوالفقار آمد

برید از من صلاح الدین به سوی آن دیار آمد