منزله مرد سخنور بسیست

ملک سخن، عرصه در یوزه نیست

نیست سخنور که نیاز آورد

پیش « درم دار » نماز آورد

عرش، کجا منزل هر ناکسیست ؟

آنکه در این پرده نوائیش هست

خوشتر از این حجره سرائیش هست