گرسنه ای، تشنه در یوزه ای

در پی مرداری و چون کرکسی

مرد سخن نیست چو تو ناکسی

گر که پی روزی یکروزه ای

هر سخنت در غم بی نانی است

این چه سخن، وین چه سخن دانی است ؟

رسته شوی گر که تو خستو شوی