چو حلواهای بی آتش رسید از دیگ چوبین خوش

به یک دم از عدم لشکر به اقلیم حجیز آمد

سپاه گلشن و ریحان بحمدالله مظفر شد

که تیغ و خنجر سوسن در این پیکار تیز آمد

سر هر شاخ پرحلوا به سان کفچلیز آمد

به گوش غنچه نیلوفر همی گوید که یا عبهر

باستیز عدو می خور که هنگام ستیز آمد