نظر در روی شه باید چو آن نبود چه را شاید

سر از بهر هوس باید چو خالی گشت سر چه بود

چو جان بهر نظر باشد روان بی نظر چه بود

سفر از خویشتن باید چو با خویشی سفر چه بود

مرا پرسید صفرایی که گر مرد شکرخایی

کمر بندم چو نی پیشت اگر گویی شکر چه بود