این کوچه روزی سرزمین عشق من بود

پا مینهم در کوچه های آشنائی

از برگ برگ هر درخت کوچه ی پیر

میپیچدم در گوش،فریاد جدائی

عشقی که چون خورشید،چون ماه-

برصبح من امید میریخت

برشام من لبخند میزد