بهر کس که سوزیست در جان او

بجانی که یکدم در او تاب نیست

بلبخند تلخ تهی دستها

بفریاد از عاشقی مست ها

بدردی که مرگ است درمان او

بآن مادر پیر دلسوخته

که چشمش براه پسر دوخته