که دارد عزیزی در آغوش خاک

به آن واپسین دم که هنگام مرگ

جوانی خورد جرعه از جام مرگ

به شبناله مادری دردناک

بآن بی پناهی که در بیکسی

بنالد که یکدم بدادش رسی

بده بخت آنم که یاری کنم