در نگاه آشنایان دشمنست

سوی تاریکی مرو، در نور باش

برگریز مهر و پائیز وفاست

گر بتو زخمی رسد از آشناست

خنده هاشان خنده اهریمنیست

این جماعت محو آب و دانه اند

با زبان مردمی بیگانه اند