« ماسوا » بیگانه و او آشناست

بگذریم از این سخنها بس کنیم

دل بسوی حق ز هر ناکس کنیم

آنکه دل را روشنی بخشد خداست

ای سها! من جز خدا نشناختم

زین سبب باگرده ای نان ساختم

خون دل خوردم که مانم سر فراز