یکدم ندیدی لحظه های عافیت سنج

هر نقش تو از زندگی غم بود و غم بود

دیدی براه عمر خود رنج از پس رنج

هرگز نبودت صبح و شام شادی اندوز

رود سیاهی در پی رودسپیدی است

این شب که میپوید روزی شتابان

تکرار در تکرار، می بینی بهر سال