دل بد مکن اینجا سرای رنج و درد است

دل را جوانی داد و جان را نور بخشید

فرزانه پیری، عارف روشن ضمیری

گفتا که: ای گمکرده راه زندگانی !

هر کس که در دنیا ندارد رنگ اندوه

بیهوده جو، بیهوده گو، بیهوده گرد است

مارا به بزم دیگری خوانده است معشوق