علم هاتان نگون گردد که آن بسیار می آید

برو ای شکر کاین نعمت ز حد شکر بیرون شد

نخواهم صبر گر چه او گهی هم کار می آید

روید ای جمله صورت ها که صورت های نو آمد

در و دیوار این سینه همی درد ز انبوهی

که اندر در نمی گنجد پس از دیوار می آید