با دوریت هر شاخه ام بی بارو برگست

مست از تو بودم،ساقی بزمم تو بودی

بی روی تو می ریخته، جامم شکسته است

تو ریشه بودی من درخت سبز بودم

اکنون که میبینم ترا در چنگ پائیز

در گوش من، در جان من ، فریاد مرگست

میبوسمت میبوسمت ای تک مسافر