اما تو راهت را چدا کردی زراهم

بر آتش دل-از چه اینسان در شتابی؟

من باتو عمری همسفر بودم در این راه

در پیش پای ما بسی صحرا و دشت است

خواندم ز چشمت کاین سفر بی باز گشت است

رفتی؟ برو،دست خدا همراهت ایدوست

چون فرصت دیدار، بیش از یک نفس نیست