تو میروی اما من آن مرغ خموشم

خواندم ز چشمت کاین سفر بی باز گشت است

رفتی؟ برو،دست خدا همراهت ایدوست

چون فرصت دیدار، بیش از یک نفس نیست

کاین باغ در چشم غمینم جز قفس نیست

این روزها این روزهای استخوانسوز

پایان عمر عشق وآغاز جدائیست