کشتی شکست و باد بان را باد بر کند

غوغای توفانی که کار مرگ می کرد

انگیخت در گرداب دریائی بلائی

آشفته شد چون موج دریا ،نا خدائی

او بود و فرزندان رنگ از رخ پریده

او بود ودریا بود وتوفان و بلا بود