پایی نبودش تا که از دریا گریزد.

او چون حبابی بود در گرداب مانده

دستی نبودش تا که با دریا ستیزد

درمانده یی پا بند فرزندان خود بود

او سرنوشت تلخ فرزندان خود را

در دست توفان ، در دل گرداب می دید

در چنگ موج بی امان زندگی سوز