عقل از مزه بویش وز تابش آن رویش

آن مه که ز پیدایی در چشم نمی آید

جان از مزه عشقش بی گشن همی زاید

هم خیره همی خندد هم دست همی خاید

هر صبح ز سیرانش می باشم حیرانش

تا جان نشود حیران او روی ننماید