« من در حصار بینوائیها اسیرم »

« من ابر آهم »

بانگ یتیمم میخلد ناگاه در گوش:

« کای بر فراز بام خود استاده آرام !»

« در قعر چاهم »

***

بی خان و مانی ناله ای دارد که: « ای مرد !