شرمنده ام از دستگیری

آه، ای یتیم مانده در چاه طبیعت !

من خود تهی دستم، توان یاری ام نیست

در پیشگاه زرد رویان، رو سیاهم

اما در این شرمندگی ها بیگناهم

دستی ندارم تا که دستی را بگیرم

این را تو میدانی و میداند خدا هم