در کویر تیرگیها رهنوردی پیر و رنجورم

در کفم سرمایه شرمندگی دارم

***

ای چراغ شام تار بینوایان!

دیده ام هر جا که میچرخد نشان از کورسوئی نیست

سینه مالان میخزم بر خار و خارا سنگ این وادی-

میزنم فریاد،اما ضجه ام را بازگوئی نیست.