چشم از گناهکاری فرزند خود بپوش.

بعد از خدا ، خدای دل و جان من توئی

من،بنده ای که بار گنه می کشم به دوش

تو، آن فرشته ای که زمهرت سرشته اند

ای بس شبان تیره که در انتظار من

فانوس چشم خویش به ره ، بر فروختی

بس شامهای تلخ که من سوختم زه تب