ای بس شبان تیره که در انتظار من

من،بنده ای که بار گنه می کشم به دوش

تو، آن فرشته ای که زمهرت سرشته اند

چشم از گناهکاری فرزند خود بپوش.

فانوس چشم خویش به ره ، بر فروختی

بس شامهای تلخ که من سوختم زه تب

تو در کنار بستر من دست بر دعا