فرزند خشمگین و خطا کار خویش را

دور از تو هر چه هست، سیاهیست ، نور نیست

من در پناه روی چو ماه تو آمده ام

مادر ! مرا ببخش

مادر ،حلال کن که سرا پا ندامت است

با چشم اشکبار ز پیشم چو می روی

سر تا به پای من