جای تو خالی

ای مرغ عرشی کز پس عمری اسیری

سوی خدا با جاطری شاد

پرواز کردی زین قفس، آزاد آزاد

پنداشتی آن مهر ها را بردم از یاد؟ -

نه ... این فسانه است -

هرگز فراموشت نخواهم کرد، مادر !