چو می پیچد میان شاخه هایت هوی هوی باد

تو هم، همرنگ و همدرد منی ای باغ پائیزی !

تو بی برگی و منهم چون تو بی برگم

بگوشم از درختان های های گریه می آید

مرا هم گریه میباید

مرا هم گریه میشاید