بهنگام غروب تلخ و دلگیرت

بخود گویم کلاغک در عزای باغ عریان تعزیت خوان است

و در سوک بزرگ باغ، گریان است

***

که انگشتان خشک نارون را دختر خورشید میبوسد

و باغ زرد را بدرود میگوید

دود در خاطرم یادی سیه چون دود