تو میمانی و عریانی

تو از این باد پائیزی دلت سرد است

و طفل برگها را پیش چشمت تیر باران میکند پائیز

که از هر سو چو پولکهای زرد از شاخه میریزند

تو میمانی و حیرانی .

***

الا ای باغ پائیزی