نگاه جانپناهی نیست

دلم لبریز اندوه است .

چنان زرینه پولکهای تو کز جنبش هر باد میبارد

مرا برگ نشاط از شاخه میریزد

که از لبهای من لبخند پیروزی بر انگیزد

***

خطا گفتم، خطا گفتم