گل خوش رنگ و بوئی نیست

ولی در کلبه تاریک جان من

نشان از کور سوئی نیست

نسیم آرزوئی نیست

اگر در خاطرم ابریست ابر گریه تلخست

که گلهای غمم را آبیاری میکن شبها

اگر بر چهره ام لبخند می بینی