آن زمان چون بندگان برخاک میافتند

این سیه اندیشگان راه گم کرده-

چشم دل بر «سامری» دارند

تابجنباند بدست شعبده «گوساله ی زر»را

ازطلا معبود میسازند

آزمودم بارها این زر پرستان ثناگر را

هرزمان بانگ طلا در گوششان پیچد