از سخن،این تیره جانان را صفائی نیست

این سیهکاران بد فرجام را جز زر خدائی نیست

جز بسوی «سامری» از این جماعت رد پائی نیست

گر در آمیزم سخن رابا صفای چشمه ی مهتاب

***

ای خدا!بشنو ز «طور» سینه ام فریاد تلخم را

برسرم سنگینی کوه است