هر کو سوی شمس الدین از صدق نهد گامی

ناگاه به ویرانی از گنج خبر یابد

ره رو بهل افسانه تا محرم و بیگانه

از نور الم نشرح بی شرح تو دریابد

گر پاش فروماند از عشق دو پر یابد