سر بپای بینوایان منهم تا زنده ام

گوش من آزرده شد از جور این افسانه ها

گر که جویی روشنی، در خاطر بشکسته جوی

رونق مهتاب باشد در دل ویرانه ها

چون خدا را دیده ام در کنج محنت خانه ها .

« تیرماه ۱۳۵۰ »