او بمن شوق زندگانی داد

چکنم؟ بعد از او توانم مرد

هر پدر، تکیه گاه فرزندست

ناله، بی او چگونه سر نکنم؟

نیست شد تا مرا توان بخشید

پیر شد، تا بمن جوانی داد

او خداوند دیگر من بود