نیست بابا، ولیک میشنوی

تو، پدر را زیاد خویش مبر.

چون پدر را بخاک بسپاری

پا نهی بی امید در خانه

بانگ او را بصحن کاشانه

من چه گونه دل از تو برگیرم؟

باد باد آنزمان که شب، همه شب