جنون ناتمامی در رگانم رخش می راند

ز جنس داغ

ناسوری

خداحافظ گل سوری!

سپاهی سخت عاصی در من آشوب آرزو دارد

نمی گنجد در این ویرانه نعلی از سوارانم

تماشا کن، چه بی بالانه می رانم