تمام مخیله خون باشم.

که مرد مرد به پابوس دار بنگرمت،

که تا سراغ تو از باد صبحدم گیرم

به جای حرف

خوشا خوشا مرگی

که دوستان به عزایت ترانه ساز کنند

خوشا ز مرگ تو رم کردن و هراسیدن.