بهار موسم آوارگی و بی وطنی است.

بهار، نعش عزیزی است

که باد قبله به کافور بسته تابوتش

بهار، موسم کوچ است

بهار فصل گریز است مادرانی را

که انتقام پسرهای خویش را با اشک

به ملک های غریبی