باری ز مرگ ومیر چو فارغ شدیم ما

روز و شب سیاه هنر را گریستیم

بر آستان آتش و خاکستر مراد

آیینه دار و آینه گر را گریستیم

دیه و دیار خاک به سر را گریستیم

مضمون گریه کم نشد از دور و پیش ما

هرچند که بلا و بتر را گریستیم